Kiedys juz pisalam w mojej seriii Slynne Zmagania na temat mentalnosci wozka inwalidzkiego, ktora niestety sporo osob sie wykazuje – takze komentujac moje wpisy tutaj w blogu.

Jesli ktos mysli, ze W Mitchell to postac wyssana z palca zapraszam do obejrzenia tego video.

W Mitchell mial nie jedna ale kilka katastrof zyciowych, ktore pozostawily go ze sdeformowana twarza, w wozku inwalidzkim, nawet bez palcow. Metabolizm to pestka w porownaniu z tym co jego spotkalo. A jednak wlasnie on stale podkresla, ze nasze zycie jest takie jakie chcemy miec, bo to nie to co nam sie zdarza decyduje o naszym zyciu, ale co my robimy z tym, co zycie nam daje.

To fakt, nie zawsze mozemy zmienic swoj metabolizm – ale zawsze mozemy sie do niego dostosowac. Ja wlasnie naleze do tych ktozy maja sklonnosc do tycia i zamiast na te sklonnosc zwalac, po prostu sie dostosowuje do swoich genow. Nie moge jesc tak, jak ludzie ktorzy maja lepszy metabolizm, moj maz moze sie opychac slodyczami i nie tyje – ja musze jesc mniej i ryszac sie wiecej zeby miec takie rezultaty. Z glodu nie umre jak bede jesc mniej.

W Mitchell mowi:
„Zanim zostalem sparalizowany, moglem zrobic okolo 10.000 rzeczy. Teraz jest to ograniczone moze do 9.000 rzeczy. Moge spedzac czas na tym by rozwazac ten tysiac rzeczy ktorym nie dam rady… ja jednak wole sie koncentrowac na tych 9.000 ktore moge.”

Mam nadzieje, ze ktos przetlumaczy na polski jego ksiazke It’s Not What Happens to You, It’s What You Do About It

Nota bene W to nie skrot jego imienia, ale przydomek, ktory sam sobie nadal „Wonderful”

Możesz przeskoczyć do końca i dodać swój komentarz. . . .