Komentarze do: Rozwoj firmy – jak wychowanie dziecka czy psa?

Autor: Teresa Leśniak

Teresa Leśniak — Thu, 05 Feb 2009 08:00:03 +0000

Przyznam, że włos jeży mi się na głowie, kiedy czytam takie terminy, jak: tresura, właściciel itp. Skoro wiadomo od dawna, że słowa, których używamy, kształtują naszą psychiką, nasz sposób myślenia, to może warto zmienić je w swoim prywatnym słowniku, a dzięki temu zmieni się nasz sposób postrzegania świata.
Zamiast „pan”, czy „właściciel”, może warto powiedzieć opiekun. Ludzie, kiedy czują się opiekunami, częściej wyzwalają w sobie pokłady lepszych emocji i działań.
Kiedy słowo „tresura” zastąpimy nauką, uczeniem się, też kształtuje to w nas znacznie inne podejście do istot żyjących. Pamiętajmy, że człowiek, to też zwierzę, chociaż wielu ludzi chciałoby o tym zapomnieć.
A co do natychmiastowego wykonywania przez psy poleceń wydanych przez człowieka, to może częściej należy przypominać znany eksperyment prof. Zimbardo?
Z drugiej strony są rasy psów, które same oceniają wydane im polecenie i od tej oceny uzależniają jego wykonanie. Szczególnie, jeżeli w grę wchodzi bezpieczeństwo ich opiekuna. Zatem posługiwanie się prostymi schematami zawsze jest ryzykowne.
Moim zdaniem opieka nad psem i małym dzieckiem jest bardzo podobna, jeżeli te dwie istoty traktujemy odpowiedzialnie i z miłością. Oczywiście za nasze zwierzęta jesteśmy odpowiedzialni zawsze, a dziecko dorastając, w coraz większym stopniu przejmuje tę odpowiedzialność na siebie. Firma i praca, w którą inwestujemy nasze dobre myśli i uczucia, a do tego wiedzę, odpowiedzialność i wysiłek, ma szanse wzrastać i rozwijać się.

Autor: Joanna Słodownik

Joanna Słodownik — Wed, 04 Feb 2009 15:13:55 +0000

W wychowaniu psa nie odniosłam sukcesu – niestety nie umiałam go wychować (na swoje usprawiedliwienie mogę dodać, że byłam jeszcze bardzo młoda).

Z wychowaniem dziecka – to się jeszcze okaże. Mój syn ma dopiero 4 latka. Mogę powiedzieć, że na razie wymaga mojej CIĄGŁEJ uwagi. Nawet jak sam się bawi, to ciągle woła – mama choć zobacz, mama choć to, mama tamto. Albo pakuje się w jakieś tarapaty.

Chyba tak może być też w biznesie – jeśli się go nieumiejętnie prowadzi. Będzie wymagał ciągłej pracy. A tego wszyscy wolelibyśmy uniknąć…;)

Autor: Grazyna Dobromilska

Grazyna Dobromilska — Wed, 04 Feb 2009 10:15:49 +0000

To ja tak jeszcze refleksje na temat aktywnosci.

Czasy komuny nas tego nie uczyly.
Dobrze jest, gdy dzieci wychowuja sie w rodzinie przedsiebiorcy, szczegolnie takiego, ktory sie bardzo interesuje ich rozwojem.

Wyobraz sobie, ze zaczely sie u nas ferie. Zaczela biegac moja corka z chlopakiem.
I sie chwali: mamo, jestesmy aktywni. W domysle… „a to ferie”.
Dzis dolaczyla do nich juz druga osoba, wiec biegaja we czworke.
A to dopiero 3 dzien ferii :-)

Pozdrawiam serdecznie, Grazyna

Autor: Grazyna Dobromilska

Grazyna Dobromilska — Tue, 03 Feb 2009 19:03:08 +0000

Zeby to dziecko kiedys samo sobie radzilo, to sie trzeba jednak nad nim niezle „naharowac” :-)

Pozdrawiam serdecznie, Grazyna

Autor: Aleksander

Aleksander — Tue, 03 Feb 2009 14:27:12 +0000

Czy to jst porownywalne. Nie mialem dzieci dlatego wiem lepiej. A mialem pieska.
Wszyscy komentatorzy maja racje a wszystko jest kwetsia dyskusyjna na przyklad czy dziecka wychowujemy dla swiata, a moze dla niego samego.
Za duzo myslenia a ja jestem leniwy.